Në një ndërtesë industriale në Holbrook, New South Wales të Australisë, ruhen shtatë trupa njerëzorë në kushte tepër të pazakonta. Ata janë krioprezervuar me shpresën se zhvillimet e mjekësisë dhe teknologjisë mund të bëjnë të mundur që, një ditë në të ardhmen, të rikthehen në jetë.
Pas këtij projekti qëndron Southern Cryonics, qendër e krioprezervimit që nisi aktivitetin në vitin 2023 dhe që e paraqet shërbimin si një mundësi, megjithëse të pasigurt, për zgjatjen e jetës.
Brenda qendrës ndodhen rezervuarë të mëdhenj çeliku, të njohur si dewar, të mbushur me azot të lëngshëm. Trupat vendosen me kokën poshtë dhe ruhen në temperatura që arrijnë rreth -196°C.
Aktualisht aty ndodhen shtatë persona të krioprezervuar.
Por kjo “biletë” drejt një të ardhmeje hipotetike kushton shtrenjtë. Procedura mund të kalojë 200 mijë dollarë australianë, duke përfshirë stabilizimin fillestar dhe ruajtjen afatgjatë.
Procesi është shumë më kompleks sesa thjesht ngrirja e trupit. Pas vdekjes ligjore, synohet që trupi të ftohet sa më shpejt dhe të trajtohet me substanca krioprotektive, të cilat përdoren për të kufizuar dëmtimet nga formimi i kristaleve të akullit. Më pas ai vendoset në azot të lëngshëm, ku mund të qëndrojë për një periudhë të pacaktuar.
E gjithë ideja mbështetet mbi një hipotezë të madhe: mjekësia e së ardhmes mund të jetë në gjendje të riparojë dëmtimet biologjike, të trajtojë shkakun që çoi në vdekje dhe, në fund, të rikthejë funksionimin e organizmit dhe trurit.
Por aktualisht nuk ekziston asnjë teknologji e aftë të ringjallë një njeri të krioprezervuar.
Edhe Peter Tsolakides, drejtuesi i Southern Cryonics, nuk u premton klientëve rikthimin në jetë. Ai ka dhënë një vlerësim personal prej rreth 10% mundësi që një teknologji e tillë të mund të ekzistojë pas afro 250 vjetësh.
Shumë shkencëtarë mbeten skeptikë. Problemi nuk është vetëm ruajtja e trupit, por dëmtimet qelizore dhe veçanërisht ruajtja e strukturave jashtëzakonisht komplekse të trurit. Për më tepër, një teknologji e ardhshme do të duhej të ishte në gjendje të trajtonte edhe sëmundjen apo dëmtimin që shkaktoi fillimisht vdekjen.
Holbrook është zgjedhur për qendrën edhe për pozicionin e tij mes Sydneyt dhe Melbourne-it, si dhe për rrezikun relativisht të ulët nga disa fatkeqësi natyrore. Furnizimi i vazhdueshëm me azot të lëngshëm është jetik, pasi rezervuarët duhet të mirëmbahen dhe rimbushen rregullisht.
Për kritikët, krioprezervimi vazhdon të jetë një bast mbi një teknologji që mund të mos ekzistojë kurrë. Por për njerëzit që zgjedhin këtë rrugë, arsyetimi është i thjeshtë: edhe një mundësi minimale për t’u zgjuar përsëri pas qindra vitesh është më shumë se asnjë mundësi.
Deri atëherë, shtatë trupat në Holbrook vazhdojnë të qëndrojnë në -196°C, në pritje të një të ardhmeje që sot ekziston vetëm si hipotezë.
