Të lindësh, të rritesh, të plakesh dhe në fund të vdesësh duket si një cikël nga i cili asnjë organizëm nuk mund të shpëtojë. Por në det ekziston një krijesë e vogël që ka bërë shkencëtarët të shohin plakjen me sy tjetër.
Quhet Turritopsis dohrnii dhe njihet gjerësisht si “kandili i pavdekshëm”.
Veçantia e tij është e jashtëzakonshme: pasi arrin fazën e rritur, në kushte të caktuara, për shembull kur dëmtohet ose stresohet, kandili mund të bëjë diçka që kafshët e tjera nuk e bëjnë dot.
Ai mund të kthejë mbrapsht ciklin e tij biologjik.
Kandili humbet formën karakteristike të të rriturit, vendoset në një sipërfaqe dhe transformohet përsëri në fazën e polipit, një stad shumë më i hershëm i jetës së tij. Nga ky polip mund të krijohen përsëri kandilë të rinj.
Është pak a shumë sikur një flutur të kthehej përsëri në fazën e vemjes dhe më pas të bëhej sërish flutur.
Në teori, Turritopsis dohrnii mund ta përsërisë këtë proces vazhdimisht. Pikërisht kjo aftësi i ka dhënë nofkën “i pavdekshëm”.
Por kjo nuk do të thotë se kandili nuk mund të vdesë. Ai mund të hahet nga grabitqarët, të sëmuret ose të vritet nga faktorë të tjerë. “Pavdekësia” e tij lidhet me aftësinë për t’i shpëtuar plakjes duke rikthyer ciklin e zhvillimit.
Shkencëtarët kanë studiuar edhe gjenet e kësaj krijese për të kuptuar mekanizmat që lidhen me riparimin e ADN-së dhe rigjenerimin qelizor.
Dhe jo, kjo nuk do të thotë se njerëzit janë pranë zbulimit të pavdekësisë. Por një krijesë vetëm disa milimetra e madhe ka treguar se, të paktën në natyrë, ora biologjike mund të ecë edhe mbrapsht.
