Në një intervistë ekskluzive për gazetarin Blendi Fevziu në “Opinion”, ikona e muzikës shqiptare, Parashqevi Simaku, ka ndarë rrëfimin më të sinqertë të jetës së saj — një histori e mbushur me thjeshtësi, përkushtim dhe dashuri për muzikën, por, siç e pranon vetë, jo për dashurinë romantike.
“S’kam rënë kurrë në dashuri. Kam pasur fatin që më kanë dashur, por unë vetë, jo. Nuk kam dashuruar kurrë në jetën time. U martova me Robertin shumë shpejt. Më iku ai interesi… Fillova të shkruaja këngë me Robertin. Në 1997-ën erdha në Shqipëri, këndova në festival.””, – rrëfeu këngëtarja me sinqeritet.
Parashqevia kujton se ka qenë gjithmonë një vajzë e thjeshtë: nuk lyhej, nuk vishej për të bërë përshtypje dhe asnjëherë nuk e ka parë veten si “divë”, ndonëse publiku e adhuronte.
Vitet e para në Shtetet e Bashkuara, ajo i përshkruan si një periudhë magjike:
“Ishte një mrekulli, sikur isha në parajsë.”
Martesa me bashkëshortin e saj, Robert Nofle, e largoi gradualisht nga ëndrra për Hollywood-in. “E lashë pas atë dëshirë, filluam të shkruanim këngë bashkë,” – tregon ajo me qetësi.
Në kujtimet e saj, ajo kthehet edhe te dita e fundit që ka qenë në Shqipëri, plot 21 vite më parë, për të përcjellë të atin në banesën e fundit.
“Babai më tha: mos iu ndaj kismetit të parë. Ia premtova atij dhe nënës që do martohesha me Robertin. Babai më tha: tani do vdes rehat.”
Në intervistë, Parashqevia u kthye edhe te fillimet e karrierës, kur doli për herë të parë në skenë, mes emocioneve të mëdha e rrethanave të vështira politike. Ajo tregon se duhet të dublohej Irma Libohova, dhe megjithatë, publiku e duartrokiti me dashuri.
“Dola e dyta, këndova, dhe më kthyen dy herë për t’u përshëndetur. S’më njihnin fare!”
Me po të njëjtin zë të qetë e plot mirënjohje, ajo kujton gjithçka si një film që s’ka nevojë për skenë tjetër:
“Jam rritur me muzikë, me besim dhe me mirësinë e njerëzve. Dhe kjo ka qenë dashuria ime më e madhe.”
